Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

Joh, nog tijd zat!

Het is nog lang geen 1 april, denk ik steevast elk jaar als ergens in januari de eerste der jaaropgaves op de mat ploft. Ik leg die jaaropgave dan ook zonder uitzondering op het stapeltje ‘op de lange baan’. Het is vergelijkbaar met het gevoel dat ik krijg als ik op een acceptgiro zie staan dat ‘ie binnen 30 dagen betaald moet zijn. Zo’n rekening gaat bij mij op het stapeltje ‘geen haast’.

Onherroepelijk gebeurt er een hele tijd niks totdat beide items hun weg vinden naar het stapeltje ‘deze week doen’. En rekeningen hier in de Casa krijgen ook nog wel eens de status ‘had gisteren de deur uit gemoeten’.

En waarom? Niet omdat we de centen niet hebben, maar simpelweg omdat ik slordig ben en lui. Ik heb zoveel stapeltjes dat ik een rekening nog wel eens wil kwijtraken en vervolgens gewoon vergeet. Pas als de herinnering op de mat valt schiet me weer te binnen dat het ding überhaupt bestond. En ik vind televisie kijken en logjes schrijven veel leuker dan de administratie. En ik lijk niet te willen leren van mijn fouten.

Want ook dit jaar is het weer eens zover: het is 12 maart en ik heb de paperassen nog niet bij elkaar voor de belastingaangifte. En die doe ik nog niet eens zelf, kan je nagaan. Het enige dat ik hoef te doen is een stapeltje papieren bij elkaar rapen en dat door de bus van de accountant gooien. En zelfs dat heb ik op 12 maart nog niet gedaan. En de staat van mijn bureau boven is nu ook weer niet van dien aard dat ik voorzie dat ik dat binnen een half uur voor elkaar heb.

En elk jaar neem ik me voor als ik weer uren vloekend aan het zoeken ben in die kolerezooi (want dat is het, een grote administratieve bende) dat ik het volgend jaar anders doe. Want het is toch een kleine moeite om het op orde te houden? En dan heb je toch inderdaad maar een half uurtje nodig?

Ja dat is zo. Maar ik heb het niet in me, athans tot nu toe nog niet. Voor degenen onder jullie die wel zo zijn: chapeau en ik ben jaloers en ik wou dat ik het kon. Ik ben al blij als ik het binnen de perken van de herinneringen kan houden.

Ooit, ooit krijg ik het op orde. Denk ik. Als de jongens uit huis zijn of zo. Ik neem me weer voor dat maart dit jaar de maart is dat ik orde schep. Maar ik vrees weer het ergste.

qq1sgmessydesk

Advertenties

maart 12, 2009 - Posted by | Beslommeringen, Repel |

10 reacties »

  1. don’t worry, hier precies hetzelfde. en wij doen het wél zelf, waardoor we zo’n rond maart altijd ernstig dreigen uit elkaar te gaan, omdat wij er samen niet uitkomen. Arnold reageert me te traag en hij vind mij te ongeduldig (Góh!)Gelukkig hebben wij dan nog schoonpapa (die deze maanden niets anders doet dan belastingofrmulieren invullen) zodat de ruzies binnen de perken blijven

    Reactie door Corine | maart 12, 2009

  2. Als ik Rikus zijn gang zou laten gaan dan wordt er nooit een rekening betaald totdat de herinnering zich dient. Maar goed, zijn administratie ligt al sinds 2005/2006 op hem te wachten. Hij doet er gewoon nooit, maar dan ook nooit iets aan. Gek he, hoe mensen op hun werk zo netjes en geordend kunnen zijn en thuis een grote slons!
    But don’t worry, het komt gewoon nooit meer goed. En, heb je daar moeite mee? Ik dacht het niet he 😉

    Reactie door Claudia | maart 12, 2009

  3. Claudia kent me een beetje 😉

    Reactie door repel | maart 12, 2009

  4. Ach, ik denk dat mijn bureau en die van jou, zo te lezen niet veel van elkaar verschillen. Elk jaar begin ik driftig met een nieuw excelsheet om de bijzondere ziektekosten bij te houden. Ergens, nog voor de zomervakantie, zit de klad er al in en verdwijnen die rekeningen op de-grote-uitzoek-berg en ik zat vanmiddag ook al driftig alles op stapeltjes te sorteren. Stapeltje opbergen, stapelte weggooien, stapeltje kweet niet meer, stapeltje boerderij-administraite en ondertussen is dat ook weer opgestapeld.

    Gelukkig heb ik de bedrijfsadministatie afgelopen vrijdag aan de accoutant meegegeven, nu mijn belastingaangifte-troep nog nasturen en we zijn er weer een jaar vanaf. Nouja, vanaf, dan wordt het wachten op die blauwe envelop met (helaas) gele strookjes waarmee we geacht worden enkele donaties te doen 😦

    Reactie door Barbara | maart 12, 2009

  5. Nou, hier herken ik mezelf helemaal niet in.

    *zegt zij al proestend*

    Reactie door Cisca | maart 12, 2009

  6. Oo, kom ik net thuis van mijn werk (ook de hele dag niet anders gedaan dan belastingaangiftes), krijg ik zo’n logje te lezen….
    Zelfde advies als voor mijn slordige klanten: koop een ordner en een perforator en doe meteen de papieren die je voor de aangifte nodig hebt erin.
    Kleine moeite, groot plezier…

    PS: onze aangifte was 4 februari de deur uit…. Ik ben een workaholic

    Reactie door Wieke | maart 12, 2009

  7. shit shit shit, ik had vandaag moeten bellen naar mijn oude werkgever voor mijn jaaropgave
    weer vergeten
    bedankt voor het helpen herinneren, morgen weer een poging

    Reactie door ilse | maart 12, 2009

  8. Ha ha, ik ben heel braaf geweest. Wij hebben het 1,5 week geleden gedaan. Ik was zo trots op ons. Alle documenten die ik de afgelopen tijd binnen kreeg en nodig had, heb ik meteen opzij gelegd. Dat maakte het extra makkelijk. Niks zoeken, en niks opgeruimd.
    en natuurlijk erg blij met het resultaat, want daar doen we het toch voor!

    Reactie door Noor | maart 13, 2009

  9. O help ja die moet ik ook nog doen! Nu heb ik hem wel klaar maar ik moet hem nog een paar keer controleren. En er zijn zat leukere dingen te doen.

    Reactie door Carla | maart 13, 2009

  10. En dit jaar is het dus weer zover….het is 6 maart…en nog steeds niks…

    Reactie door De Repel | maart 6, 2010


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: