Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

Het waren drie fantástische dagen, deel I

Ik durf niet eens te schatten hoe vaak ik op cursus ben geweest voor werk. En jullie?
En als je je bedenkt dat je meerdere presentaties ziet per cursus, heb je enig idee hoeveel powerpoints je hebt gezien in je leven? Powerpointless!


Als ik achteraf moet zeggen of een curus ‘leuk’ of ‘geslaagd’ was, spelen voor mij factoren als relevantie, reistijd, lesstof, docenten, gezelschap, eten en accommodatie een rol, om maar wat te noemen. Ik vergeet er vast een paar. Oh ja, zaken die in je gedachten doorspelen als  je weg bent zoals de situatie thuis. Zoals belangrijke afspraken op school en crèche, dat zijn er ook een paar.

Deze keer was het gezelschap top en was de lesstof top. Evenals de relevantie. De reistijd daarentegen was prut evenals het tijdstip van opstaan. En de accommodatie was ook prut. Op de bar na. We hadden namelijk gezamenlijke kamers. En noem me oud of hooghartig, maar die tijd heb ik wel gehad. Mijn kamergenote gedroeg zich ideaal, maar ik had een groot gebrek aan rust en privacy. Na een dag cursus, bijvoorbeeld, wil je je terugtrekken op je eigen kamer, behalve als daar ook een mede-cursist is. Niet dat die cursist niet aardig is, maar je mist je eigen ruimte. En aangezien iedereen er precies zo over dacht zaten we elke avond dus en masse aan de bar. Het was gedeelde smart. En met een gezelschap als de afgelopen dagen was het niet eens smart te noemen.

Morgen in deel II zal ik uitweiden over de discussies aan de bar. Het zijn leuke verhalen, maar voor nu ben ik moe. Ik ben thuis en ik wil naar mijn eigen douche. Ik ben weer een stukje geleerder. Jongste is duidelijk van dynamiet en is beter (Joehoe: hij is beter!). Ik ben drie dagen weggeweest van huis en het heeft me goed gedaan. Mijn hoofd hangt wat minder.

Maar vannacht slaap ik weer lekker in mijn eigen bed met huisstofmijthoezen om mijn beddegoed zodat ik niet meer zo hoef te niezen als de afgelopen nachten. En ik slaap godzijdank weer lekker naast Manlief. Daar waar mijn attente kamergenote op 2 meter afstand al te dichtbij was, is mijn man met 2 centimeter vannacht al te ver weg. En hij mag zelfs snurken. Het zou zomaar kunnen dat ik er gelukzalig bij in slaap val alsof het een lullaby is.

februari 19, 2009 - Posted by | Repel

4 reacties »

  1. dan ga je thuis weer even extra waarderen he? dan is het maar goed dat je soms op cursus moet

    Reactie door ilse | februari 20, 2009

  2. zou je niet op eigen rekening een kamer alleen voor jezelf kunnen nemen? Voor mij persoonlijk zou het iedere cent waard zijn….

    Reactie door Wieke | februari 20, 2009

  3. Wat zul jij weer lekker genoten hebben de afgelopen nachten🙂
    En die cursussen, hoeveel, hoe nuttig? Hm…laat maar🙂

    Tijdje hier niet geweest maar je blijft in de gedachten hoor Wen!!

    Reactie door Mike | februari 22, 2009

  4. Gelukkig heb ik niet van die cursussen waarvoor ik dagen van huis ben. Zou het niet kunnen, nee deze moederkloek moet haar kuikens onder d´r vleugels hebben. Ik ben zo wie zo blij met 1dags cursussen want na zo´n dag ben ik al gaar.

    Reactie door Barbara | februari 22, 2009


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: