Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

Een ezel stoot zich…

We hadden na Middelste beter moeten weten. Toen ik nog met naam en toenaam blogde heb ik al menig logje over Dekentje geschreven. Na alle drama’s die we hebben gehad als hij zijn knuffeldoekje genaamd “Dekentje” weer eens kwijt was, zouden we eigenlijk zulke ervaren lijfwachten van een slaapknuffel hebben moeten zijn dat het ons bij de derde Dalton nooit zou hebben kunnen overkomen dat hij zijn Knuf kwijt zou raken.

Coulda, woulda, shoulda.

Jongste heeft een soortgelijk knuffeldoekje dat Lapje gedoopt is. Lapje is net als Dekentje essentieel voor zijn, en dus onze nachtrust. En gisteren haalde Manlief bij wijze van uitzondering de jongste twee uit de crèche en bij thuiskomst bleek Lapje te zijn vergeten. Ik heb ooit in een vergelijkbare situatie met Dekentje de directrice van de crèche op een vrijdagavond van huis getrommeld omdat ik wist dat we het weekend niet in konden zonder. Nu was het geen weekend, dus we namen een ingecalculeerd risico om het één nachtje zonder te doen. Het ging. Nèt. Vandaag belde Manlief mij van huis met de blijde boodschap dat Lapje was opgehaald van de crèche en dat Jongste hem stralend had omhelst als een long lost relative.

Een uur later belde hij weer. Lapje was kwijt. Hij had hem niet los kunnen peuteren van Jongste dus Lapje was mee het winkelcentrum in gegaan in de knuistjes van Jongste en op een zeker moment waren de knuistjes van Jongste leeg en was Lapje vermist. Echt vermist.

Ik heb me onmiddellijk in de zaak vastgebeten. De winkels zijn gealarmeerd en de beveiliging heeft er een melding van gemaakt. Zodra Lapje wordt gevonden, word ik gebeld. Ik heb nog net niet Amber Alerts ingeschakeld, maar voor de rest heb ik hemel en aarde bewogen.

Dat ik me op mijn werk door de telefoon versprak en het had over knuffellapje in plaats van knuffeldoekje gaat me nog lang achtervolgen, volgens mij zitten mijn mannelijke collega’s nu nog te lachen.

Ondertussen ben ik ook als een bezetene het internet aan het afstruinen geweest (van Marktplaats via knuffelvermist.nl naar tweedehands.net) en het lijkt er op dat na een teleurstelling of wat en menig telefoontje ik er dan toch in geslaagd ben het tweelingbroertje van Lapje te vinden. Hij woont in Heerlen en als het goed is zal hij binnenkort naar ons verhuizen. Mocht de originele Lapje onverhoopt toch nog terugkomen heb ik in ieder geval Reservelapje. En ik neem me voor wel geleerd te hebben van de kwestie Reservedekentje: mochten we de luxe van Reservelapje gaan kennen dan gaat Reservelapje mee in de roulatie tot ‘ie net zo stinkt en versleten is als het origineel! Dit hebben wij bij Reservedekentje niet gedaan en de gloednieuwe versie heeft inmiddels een eigen status gekregen waarbij het verlies daarvan bijna net zo erg is als het verlies van Dekentje zelf. Van de wal in het schip dus.

Lapje, waar ben je nou?

Advertenties

januari 27, 2009 - Posted by | Beslommeringen, De Daltons | ,

7 reacties »

  1. Heel bekend! Hebben wij ook gehad met Poppe van Tygo. Hemel en aarde bewogen, maar daar hebben we een reserve-exemplaar van. Direkt wijsgeworden na deze episode, kochten wij voor Tessa meerdere Moe’s. Ze had geen keuze in knuffel, we gaven haar Moe en daar is het bij gebleven, tot op heden aan toe. Ik geloof dat we er hier 3 of 4 van hebben. Mandy heeft Fant, ook daar hebben we er 2 van. En inderdaad, ze stinken allemaal…

    Reactie door Wieke | januari 27, 2009

  2. Natuurlijk ook heel veel sterkte gewenst de komende nacht(en) tot Lapje of zijn look-a-like er weer is!

    Reactie door Wieke | januari 27, 2009

  3. ha, ha: Sigrid had geen favoriete knuffel, maar Wessel heeft ‘Doekie’. Wij zijn afgelopen zondag nog teruggereden naar huis (ondertussen stevig ruzie makend: ‘hoe kon je nou zo dom zijn om niet naar Doekie te kijken?’ ‘ik dacht dat Doekie in de tas zat!’), omdat ik dacht dat we ‘Doekie’ vergeten waren en dan van slapen bij mijn ouders niet veel zou komen. Gelukkig zat Doekie toch in de tas :-$ Doekie heeft inmiddels een broertje, dat een paar nachten bij ons in bed heeft geslapen, en nu gelukkig afgewisseld kan worden met de oude ‘Doekie’.
    Grappig: ik was juist van plan er binnenkort ook eens een logje aan te wagen.

    Reactie door Corine | januari 27, 2009

  4. Grappig he, dat iedereen het herkent. En onze oudste is als Sigrid: hij had wel knuffels, maar nooit die ene speciale…wellicht is dat dan de uitzondering?

    Reactie door repel | januari 27, 2009

  5. Ha ha inderdaad weer herkenbaar. Onze oudste had zijn ‘rammel’ (spookknuffeltje met een belletje erin), maar die was wel vervangbaar. Ik had hem nl van het begin af aan steeds gewisseld voor andere kleuren en modellen. We hadden er een stuk of 5. Nu heeft hij er nog eentje die -nog steeds- mee naar bed gaat. Het drama is niet zo groot meer als hij er niet bij is, gelukkig.
    Onze jongste heeft een kangaroe, best een groot beest. Toen ik doorhad hoe belangrijk die was, heb ik geprobeerd er nog een te kopen, maar tevergeefs. Hij heeft nog wel 2 kangaroes, maar die zijn echt niet hetzelfde. Hij vertoont al slijtplekken….

    Reactie door Carla | januari 28, 2009

  6. die heb ik helaas niet voor je,anders zou ik hem meteen opsturen
    dyon is helemaal verknocht aan zijn “robijntje” beer
    maar van mij mocht hij hem nooit mee naar buiten nemen, ook niet als hij ging logeren of naar zijn vader ging
    dat ding bleef thuis en het liefst in zijn bed
    ben wel blij dat ik daar zo streng in was want zo hebben wij gelukkig nooit een knuffelalarm hoeven houden

    succes met de zoektocht!

    Reactie door ilse | januari 28, 2009

  7. Ow wat erg is dat. Zodra Beest of Grote Doek bestempeld werden als meest-favoriet-allertijde, heb ik er een naamlabel in genaait. Want dat is juist het ergste, op het moment dat je een knuffel krijgt of koopt, weet je nog niet dat dat ding zich gaat ontpoppen als een onmisbaar en haast aan het kind vast gegroeit item. Tegen de tijd dat dat juist wel duidelijk wordt, is een tweede exemplaar meestal niet meer te verkrijgen.

    Gelukkig is Laura nog niet zo super gehecht aan Grote Doek dat ie absoluut onvervangbaar is en er zijn nog genoeg Grote Doeken te koop en hier in huis in omloop, het is nl. een hydrofiele luier. 😉

    Reactie door Barbara | januari 30, 2009


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: