Repel's Blog

De onnavolgbare Repel en haar vier Daltons

Wii had dat kunnen denken? Het is niet Wii-tastisch

Voor Wii de geschiedenis nog niet helemaal kent, of voor Wii het een beetje vergeten was, zó begon het:

Oudste wilde een Wii.

Nee, ik moet iets verder terug.

Oudste is een gamefanaat. Hij begon op zijn vierde verjaardag met een eigen PS2. En toen hij op zijn vijfde geopereerd moest worden om pinnen in zijn gebroken arm te laten zetten kreeg hij een PSP. Wetende dat ik vanaf dat moment niks meer op dat gebied voor hem zou kopen, ging hij zelf sparen voor de Nintendo DS. En toen hij dit jaar weer geopereerd moest worden, wilde ik hem belonen voor zijn goede spaargedrag en legde ik het verschil bij voor een DS voor zijn operatie.

Toen ging hij direct sparen voor een Wii,  zei hij.

***

En ik? Ik hou niet van spelletjes. Nooit gedaan. Niet als kind en niet als volwassene. Niet van bordspelletjes en niet van kamertje-verhuren en niet van rijmspelletjes of kaartspelletjes. Rotterdams klaverjassen is zo’n beetje het enige dat ik leuk vind . Omdat je daar niet bij na hoeft te denken en je eigenlijk met een drankje aan het kletsen bent terwijl je handen af en toe een kaart gooien…en zelfs daarvoor moest ik 23 worden voordat ik het wilde leren.

Van gamen hou ik dus ook niet. Ik kan het niet en ik vind het niet leuk en voel geen enkele aandrang om te oefenen. De plaatjes op de hoesjes zeggen me ook niks. Het staat me tegen. Papa houdt er wel van. Hij speelt met Oudste mee. Middelste houdt er ook van en kijkt enthousiast mee en Jongste doet dat nu zelfs ook….maar ik heb er nul mee.

Ik hou wel van Oudste en zag dat ik de plank bij hem ging misslaan. Hij en gamen waren een groot deel van zijn leven en ik zou dat hele deel van zijn leven gaan missen en dat Wiilde ik niet. Ik keek naar de Wii en dacht dat ik dat wél leuk zou vinden. En dan Wiilde ik de Wii fit voor mijn verjaardag, dacht ik. Middelste kan meedoen, mama en papa kunnen ’s avonds samen ook een spelletje Wiien…helemaal top. Alles zou goedkomen.

Dus toen werd het plan gesmeed om, zonder dat papa het wist, de Wii aan Sinterklaas te vragen. Ik heb mijn spaarrekening binnenstebuiten gekeerd en heb het gedaan.

De Wii kwam, de Wii zag en de Wii overwon. De Casa was helemaal happy-de-pappy met de Wii en zelfs Oma heeft met Oudste geWiied. En de Wii ging mee naar vrienden, waar iedereen meedeed. Kijk die foto dan hieronder: iedereen dikke pret. Elke beginnende Wiier kon het en genoot!

Iedereen? Nee, niet iedereen.

Ik was nog wat schuchter en bleef op de achtergrond. Ik genoot van het Wiiende uitzicht maar voelde nog geen echte aandrang om mee te Wiien. Nou ja, ik voelde een beetje onzekerheid: ik ga dit leuk vinden…toch?

Een avond erna zei ik voorzichtig tegen Manlief, kom, we gaan Wiien. En Wii schetst mijn verbazing….

****

Ik vind het nog steeds niet leuk. Sterker nog, ik haat het. De Wii is nog erger dan een PS2. Ik hou niet van gamen en blijkbaar ook niet van de Wii. Manlief en ik hebben een rotavond gehad omdat ik niet van Wiien hou. Ik had letterlijk tranen in mijn ogen omdat ik het niet leuk vond: Mijn droom spatte uiteen. Ik Wiil er de lol niet van inzien en zal dus niet meedoen met Wiien. Mijn Oudste en ik scheiden op dit gebied dus definitief onze wegen. En dat voel ik.

Serieus: wat is nu de lol ervan? Ik begrijp het niet. Ik sta te wapperen met dat ding, en met de Ps2 loop ik te draaien aan die knoppen….en ik zie werkelijk de lol niet. Het grijpt me niet. Ik voel geen enkele connectie tussen mijzelf en de bewegingen die ik maak en die bewegende items op het scherm.

En met dat soort opmerkingen verpest je het voor de rest, zo weet ik uit jarenlange niet-van-spelletjes-houd-ervaring. Dus…vanaf nu zal ik degene zijn die met een stoïcijns gezicht aan de kant blijft zitten gezellig zitten niet meedoen. Aan de kant zitten is niet leuk…maar Wiien is erger.

En om die ellende mee te mogen maken vanaf nu, sta ik diep in het rood. Want ik heb die fucking-Wii gekocht. Ik zal nog maar onder één voorwaarde Wiien en dat is als Oudste vraagt of ik mee wil Wiien. Anders niet.

En Wii-je-gebeente aan diegene die aan Oudste verklapt dat ik het haat:

Oudste zal eerder achter het feit komen dat de Sint niet bestaat dan dat hij erachter komt dat een moeder die niet van de Wii houdt bestaat.

Wat een k-Sint dit jaar zeg….die Wii fit hoef ik ook niet meer. Het is een Wii-ramp.

Advertenties

december 17, 2008 - Posted by | Beslommeringen, De Daltons, Manlief, Repel | , ,

8 reacties »

  1. Het is een mannending, ongetwijfeld. Onze oudste heeft voor Sinterklaas een Game-cube gekregen en is er zo blij mee als een kind. Ik vind er geen moer aan. Toen we hem kochten heb ik hem samen met mijn manlief geprobeerd, maar niet van harte. Maar de kinderen vinden het geweldig en ook papa doet leuk mee. Maar ik niet.

    Reactie door Carla | december 18, 2008

  2. Uhmmm, ik durf het bijna niet te zeggen maar dat honkbal spel is toch wel bijzonder gaaf. Ik sla home-run na home-run, ik geef Rikus regelmatig een pakrammel met boxen en de tennisballen vliegen bij hem om de oren. Ik kan niet zeggen dat ik het niet leuk vind, ik vermaak me er prima mee.
    Ik vind het wel heel jammer voor je dat je wii-en alsnog niet leuk vind. Vooral ook omdat je er zo op had gehoopt dat je het wel leuk zou vinden zodat je samen met je Oudste wat kon gaan doen. Nu dan; trek dat jong vaker zijn jas aan en ga wat leuks doen.

    Reactie door Claudia | december 18, 2008

  3. Weet je wat dat ding de nek omdeed: dat ik bij honkbal met mijn duim van mijn andere hand een zijwaarts tikje gaf tegen de controller en een strike gooide van 154 km/uur…toen ontdekte ik dat ik ook een strike kan gooien als ik de controller 2 cm naar beneden laat zakken.

    waarom een gooibeweging maken? als ik met die controller im mijn neus peuter gooit hij ook strike met 140 km/uur.

    Wat is de lol? Ik snap het niet.

    Reactie door repel | december 18, 2008

  4. Ik zie de lol er ook in. Vind het ding duur, veeeels te duur en alleen daarom al komt ie mijn huis niet in. Ik ga geen half maandsalaris uitgeven aan een dom spelletje als mijn kinderen in de gang bowlen met een krat lege colaflessen en een pantoffel.

    Spelletjes op de computer, ja die vind ik wel leuk maar dan geen vechtspelletjes maar “domme” spelletjes als een woordspelletje of 3 op een rij spelletje. Zylom.nl is nog net mijn startpagina niet maar ik “woon” er wel bijna 😉

    Reactie door Barbara | december 18, 2008

  5. Je kunt toch ook andere dingen doen met Oudste? Knutselen en koekjes bakken enzo doen het bij de mijne altijd erg goed.
    Tuurlijk is het erg jammer, maar gelukkig hebben je mannen er heel veel plezier mee, dat is ook heel veel waard, toch?

    Reactie door Wieke | december 18, 2008

  6. ik heb nog nooit gewiied maar het lijkt me best leuk
    niet alles hoor, maar zo’n mario spelletje of zo lijkt me wel wat
    ik zie mezelf nog niet tennissen of skiën eerlijk gezegd

    Reactie door ilse | december 18, 2008

  7. whahahahah…….nou, at least heb je het geprobeerd!!!

    whahahahahah……

    (sorry dat ik lach) heb of had zelf ook niet veel met die dingen….vind het knap hoe ze het kunnen maken……maar voor ik een spelletje snap heb ik het vaak al opgegeven…..en ik weet hoe het hier met de kids gaat…..voor even is het leuk en daarna kijkt niemand er meer naar om; vandaar dat ik de psp2 ook tweede hands gekocht heb….ik wist hoe dit zou eindigen.

    oma echter heeft altijd de nieuwste gadgets……dus die had ook al geruime tijd de ds……waar mandy dus bij wijze van – dagen – te vinden was….
    Mandy mocht oma’s ds hebben zodra oma haar huis verkocht had….en zo geschiedde dat wij ook zo’n ding in huis hadden.
    Voorzichtig begon ik ook eens aan braintraining (goh,….toch wel leuk) en prof. layton (puzzels oplossen)….erg verslavend moet ik zeggen!

    inmiddels had oudste hier al een ‘uur’ tarief op dr ds zitten; dwz ze mocht maar een uur per dag op dat ding……want ik werd knetter van haar ‘doofheid’ als ze dr mee speelde….
    Nu heeft mike haar oude ds……….

    En werkelijk binnen NO-time snapte hij het ook!!!!!
    en een lol dat hij er ook van heeft!
    Nou zitten ze samen aan tafel te dsén als moeders het eten klaarmaakt……en moeders moet toegeven;
    die ds is toch wel de aankoop van het jaar geweest!

    (zelfs ma wil m straks mee het ziekenhuis in om de tijd te verdrijven; maar dan met andere spelletjes dan waar de kids mee spelen!)

    zo ,..heel verhaal weer!
    sorry voor de riante opvulling!

    wens jullie alvast een heel fijne vakantie!!!!

    Reactie door marieke | december 18, 2008

  8. […] poging. Als dit het niet wordt, dan blijft het niks. Die Wii-Fit hoef ik ook niet meer, schreef ik nog wanhopig teleurgesteld in december. Maar twee weken geleden had ik mijn Roomy verteld dat […]

    Pingback door Mii do da Wii « Repel’s Blog | augustus 20, 2009


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: